Sinds 1 september 2006 ben ik de trotse eigenaar van Oldijk 12 te Ezinge (Suttum). Het is een heerlijke rustige plek aan een stille landweg met fantastische uitzichten over het Groningse land. De zomers zijn er heerlijk maar ook de winter is erg goed door te komen al was het maar om de enorme scharkering aan luchten die er voorbij trekken.

Suttum is een buurtschap onder de vleugels van het dorp Ezinge (gemeente Winsum). Het "dorp" is niet groter dan 2 boerderijen en een huis groot. Het gehucht is echter veel groter geweest.

Er komt zelden iemand in / door Suttum. De mensen die hier voorbij rijden zijn of buren of voorbijgangers die de reitdieproute fietsen.
Na een jaartje nadenken zijn worden nu de eerste grote projecten uitgevoerd. Het ligt in de bedoeling om eerst de buitenzijde te herstellen om daarna pas aan de binnenzijde van de woning aan het werk te gaan. Het eerste project is het voegen. Half augustus is de eerste muur gevoegd door Peter Kok en Bertus. Het zit er erg mooi in. Helaas moeten ze eerst een aantal andere restauratie klussen doen voordat ze hier verder gaan. Het wordt wachten op het voorjaar - dan gebeurt de voorzijde, wat een beauty moet het worden

oude voeg

nieuwe voeg

hersteld voegwerk - als het regende, dan kwam het hier dwars door de muur naar binnen, dat zal nu niet meer lukken

Het tweede project van dit jaar is net van start gegaan. Het vervangen en veranderen van de betonnen paden. Deze waren oud en geboren en vaak al meerdere malen hersteld. Er moest toch al gegraven worden om de regenwater afvoer aan te leggen evenals paden rondom het huis. Hier zijn ze op 27 augustus mee begonnen. In 1 dag al het beton weg - wat een chaos - waar ben ik aan begonnen. Tip van de werknemers: even de ogen dicht doen en volgende week weer openen. Het zijn overigens aardige jongens en denken goed mee.
Tanx Ad Nooren.

De vervolg projecten zullen bestaan uit het aanleggen van een vijver, het kappen van 6 populieren, het aanleggen van een groente tuin, het aanleggen van een grind / schelpenpad rondom het huis en een begin maken van wat Ries noemt: "de Alhambra", een windloze (een utopie op deze winderige plek?) binnenplaats voor de nodige rust.
Het beton zit er in.... nu de afwerking nog!

Inmiddels is het beton uitgehard en kan er gewerkt worden aan andere klussen. Een daarvan is het aanleggen van een pad rond het huis, 20 cm diep graven - vullen met 10 cm zand en daarna 10 cm schelpen - een heidense klus maar het resultaat is alle moeite waard.

Ondertussen hebben we ook wat groter materieel uitgenodigd om te helpen de klussen te klaren. Mechielsen uit Oldehove legt voor ons de groententuin aan. Dan kunnen we naast de fruit oogst, volgend jaar ook van eigen tuin eten! Dit jaar was het behelpen met groeten uit de broeikas.

De tijd gaat voorbij en er kwam al weer een voorjaar. In het voorjaar 2008 hebben we de hele tuin op de schop genomen. Allereerst zijn de oude populieren omgezaagd. Gelukkig, wat enkele begonnen al aardig rot te worden. Daarna kwam de voortuin. Deze werd opgehoogd en er kwam een grindpad rondom het voorhuis. Toen dit klaar was ging de kraan naar achter. Het achtererf werd voorzien van drainage en een vijver. De bovengekomen klei moest weer ingezaaid en gras laten groeien in de zomerdroogte was nog best een opgave

Daarna kwam het volgende project - de ALHAMBRA. De zijtuin werd ontdaan van appelbomen die we naar de boomgaard verhuisd hebben en van de bessenstruiken die naar de de groententuin mochten. Daarna hebben we daar een vijver uitgegraven en opgemetseld. Ook kwamen er twee tuintjes - een voor de dahlia's en een voor de rozen. Nu is het wachten op de schelpen om de boel af te maken. Als het weer weer wat warmer wordt, wordt er nog een muur met doorgang gemetseld tussen de schuur en de voliere zodat het windgat dicht wordt en de alhambra aan 4 zijden beschermd wordt tegen de wind.

Ook de buitenkant van het huis werd weer onderhanden genomen door onze trouwe en uiterst vakkundige voegers - Peter en Bertus. Ze zijn nog niet helemaal rond, toch kan je al zien dat het erg mooi wordt. Tijdens het voegen van de voorgevel (wat scheelt dat een hoop wind en water binnen bij ZW wind) bleek ook de dakgoot erg rot. Zij weer een mooie nieuwe op gezet. Het huis gaat ook een ander kleurtje krijgen. Het beige met rood wordt nu mosterdgeel met heerengracht groen. We hebben nu een klein stukje klaar. Ik ben erg benieuwd hoe het eruit gaat zien als alles klaar is. Waarschijnlijk zal dat nog wel een paar jaar duren. Ook zijn de zij en achterzijder van het huis gespoten zodat de roze waas van het huis is. Heerlijk! In 2010 wordt de achterkant onderhanden genomen.

Het project van de ALHAMBRA was nog niet helemaal klaar omdat er nog gewacht moest worden op een lading schelpen. In maart 2009 wat het eindelijk zover dat dit afgerond kon worden - om straks lekker in de bloemen te kunnen zitten werd gelijk de rozentuin en de dahliatuin ingeplant, maar hoe dat er uit gaat zien, dat is nog even afwachten

Omdat het in het voorjaar niet altijd lekker weer is, zijn we begonnen met de verbouw van chez Thea. Verbouw begint altijd eerst met slopen!

De achterzijde van het huis ondergaat aan de buitenkant een ware metamorphose.

Het was jammer dat de populieren ivm met hun slechte toestand plaats moesten maken. Ze hadden wel wat maar ze waren ook wel erg rot en daarom een gevaar voor de boerderij bij zuidwester stormen. Om ze niet helemaal ongezien te laten verdwijnen hebben we er balken en planken van laten zagen die we gaan gebruiken bij de verbouw van de boerderij.

En ook de verbouw van Chez Thea vordert gestaag.

En ondertussen was er in oktober nog een kleine gezinsuitbreiding

En toen viel in december 2009 de winter in - eindelijk weer eens een echte winter.

Het voordeel van de winter is dat er wer gebouwd wordt en gestaag vordert het project Chez Thea

En ook de tafel - onze grote trots - is "eindelijk" klaar

En daarna de afwerking, de woonkamer en de slaapkamer,

En hierna ook de kinderslaapkamer - een droom - zoals we hem vroeger graag gehad hadden willen hebben

En natuurlijk de sauna, die mag niet missen

Watersnood in Groningen, veel wind en veel regen in januari 2012. Dijken dreigen te breken, vaarverbod voor schepen. De sloot en het weiland lopen naadloos in elkaar over en de bomen naast de sloot staan er nu in. Ook de vijver is was groter dan ooit bedoeld. Ooit, lang geleden, was de oldijk een dijk die zee en land van elkaar scheidde en kent in de verre geschiedenis een dijk doorbraak. Bij het hoge wat is goed te zien waar deze destijds was en waar het land door de het snel stromende water bij de dijk doorbraak de grond heeft meegenomen.

Wordt vervolgd

zonsopgang vanuit de achtertuin.